Afscheid in mijn dromen…


11

papa

Precies 2,5 jaar is het nu geleden dat mijn vader overleden is. Ik zag de maanden ervoor wel dat er dat vonkje in de ogen ontbrak, dat het erop leek dat hij nergens meer zin in had en het huis bijna niet meer uitkwam. Eigenlijk begon dit op het moment dat hij zijn geliefde zeilboot verkocht heeft. De zee betekende alles voor hem.

In november 2013 heeft hij zich dan toch nog door zijn broers over laten halen om nog eens samen met z’n drieën op vakantie naar Tenerife te gaan. Hij wilde eerst niet, maar ook wij vonden het een goed idee, want alleen maar thuis zitten en wachten is het ook niet… Geniet de tijd die jij nog hebt, zei ik tegen hem. Niets vermoedend dat dit de laatste keer zou zijn dat ik hem zou zien.

3 weken vakantie, 4 dagen voordat ze terug zouden komen belden wij nog met elkaar. Ik had nog wel leuk nieuws voor hem, maar dat wilde ik hem persoonlijk vertellen in de week daarop, zo hadden we het afgesproken.

Zondagochtend, 1 dag vóór hun terugkomst, ging de telefoon. Mijn vader was voor de tv in zijn slaap overleden. En hoewel ik wist dat hij er al langer rekening mee heeft gehouden stond voor mij de wereld stil op dat moment. Ondanks dat wij in mijn jeugd nooit echt close waren  (later pas), was dit een enorme klap.

Het duurde 4 weken tot de begravenis omdat Spanje nogal lastig deed over de repatriëring. Maar het ergste vond ik dat ik geen afscheid kon nemen… In één van de eerste nachten na zijn overlijden schrok ik eens wakker en meende zijn stem te horen: “Komt allemaal goed, mijn kleine meid”… Later droomde ik een paar keer dat ik hem in de verte zag lopen en ik probeerde nog snel bij hem te komen om zijn stem nog eens te horen. Toch elke keer werd ik net te vroeg wakker. Ik was niet op tijd geweest, niet snel genoeg om hem in te halen. Na de eerste keer dat ik deze droom had was ik erg van streek, ik had het gevoel dat mij het afscheid nemen weer werd ontnomen.

Maar in een nacht, een paar maanden geleden, bleef hij staan en ik was op tijd bij hem. Ik omhelsde hem, hield hem vast en vertelde hem hoeveel ik van hem houd en al die dingen die ik hem had vertellen als hij weer teruggekomen was. Hij glimlachte en aaide over mijn hoofd. Toen ik even erop wakker werd liepen tranen van blijdschap en opluchting over mijn gezicht. Het voelde alsof ik toch nog de kans gekregen had om afscheid van hem te nemen.

Sindsdien hebben wij elkaar een paar keer in mijn dromen ontmoet. Hij staat er dan ook écht op mij te wachten en zwaait naar mij. Wij gaan zitten, praten of kijken gewoon zwijgend naar de zee. En ook al weet ik dat het een droom is, ik voel mij elke keer beter daarna en kan het steeds beter een plekje geven.

Rust zacht lieve Papa, ik zal je nooit vergeten

 

(soms ook Tammy genoemd), 45 jaar, getrouwd, moeder van twee kids en werkzaam in online marketing en webdesign. Ik houd van mijn gezinnetje, muziek, lezen, digital art en bloggen, Hier was ik een hele tijd mee gestopt door tijdgebrek, maar ben vastbesloten de draad nu weer op te pakken!

4 gedachten over “Afscheid in mijn dromen…

  1. Heel aparte ervaring. En heel mooi ook dat je op deze manier aan verwerking kan werken. Niet iedereen kan zo dromen onthouden. Bedankt voor dit persoonlijk blogje

    Liefs xxx Gijs

    1. Het heeft mij inderdaad enorm geholpen Gijs, ik heb er heel lang erg veel moeite mee gehad. Pas dit jaar, nadat mijn dromen veranderden, kon ik er een beetje beter mee om gaan. Sindsdien slijt de pijn ook duidelijk, het gemis blijft natuurlijk, maar ik denk nu vaker aan de mooie momenten…

      Thanks voor je reactie Gijs xxx

Geef een reactie

emoticons
 

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge